83. De Cormeilles-en-Parisis à Versailles

Publiée le 14/09/2021
.

Ça y est, nous voici sur la route du retour. 

Nous avons quitté ce matin Cormeilles-en-Parisis où Dominique, une cousine de Véronique, nous a accueillis quelques jours,  le temps d'une bonne pause.  Nous en aurons profité pour visiter la Cité de l'architecture où sont exposées les statues originales des apôtres qui avaient été descendues de la flèche de la cathédrale Notre-Dame de Paris pour être restaurées, ce qui les a préservées des conséquences de l'incendie, pour passer quelques heures avec notre fils et pour une balade à pied jusqu'à Conflans-Sainte-Honorine où nous voulions visiter le musée de la batellerie - mais il était fermé. 

Les prévisions météo du jour n'étaient pas engageantes mais,  comme cela nous est arrivé le plus souvent au cours de ce voyage, nous serons passés entre les gouttes.  Il a plu cette nuit et ce matin avant notre départ puis quelques minutes après notre arrivée. Il pleut encore.  Entre-temps nous aurons pédalé sous un ciel le plus souvent ensoleillé.  Qu'il pleuve ce soir ne nous dérange pas : nous avons loué une chambre et nous sommes au sec. Jusqu'à la fin de notre périple,  nous n'aurons du reste plus besoin de la tente. Nous logerons en AirBnB,  chez des amis ou dans des cabanes de camping.  Nous avons donc laissé la tente et quelques bricoles à Cormeilles-en-Parisis. Dominique qui doit passer à Caen dans quelques semaines nous ramènera tout ça. Cela nous allège de quelques kilos.

Nous nous attendions à un itinéraire peu intéressant et fréquenté aujourd'hui ; nous pensions aussi que la traversée de Paris pourrait être difficile.  Et bien non. Nous avons rejoint la capitale en la contournant par le nord, par Argenteuil et Saint Denis,  en suivant la V33. Nous sommes entrés dans Paris par la Porte de la Vilette pour quitter la ville par la Porte de Vanves. Nous avons ensuite emprunté la V40, le long de la Coulée Verte et de la Voie verte de la Vallée de la Bièvre avant de retrouver, quelques kilomètres après Massy, des pistes longeant des routes. À aucun moment de la journée nous ne nous sommes sentis en insécurité, pas même en plein centre de Paris - où nous n'avons pas même entendu un seul coup de klaxon. La circulation est fluide,  bien plus paisible que quand nous y étions venus il y a quelques années,  les pistes cyclables sont nombreuses et peu utilisées par les automobilistes pour s'y arrêter - moins en tout cas qu'à Caen. Mais ici, la police y veille. Les deux tiers de la rue de Rivoli sont dévolus aux cyclistes qui disposent de deux voies quand les automobilistes doivent se contenter d'une seule.

Nous croisons des sites et des monuments connus, notamment la cathédrale que nous n'avions jamais vue sans sa flèche - Je trouve personnellement que ça ne lui va pas mal, elle semble ainsi plus modeste, bienheureux les pauvres en esprit... Nous croisons aussi un très important dispositif policier autour du Palais de Justice que nous devons contourner : il s'y tient en ce moment le procès des auteurs des attentats du 13 novembre 2015, 130 morts, 413 blessés dont 99 grièvement. 

Je suis déjà venu à Versailles dans le passé, en voiture par l'autoroute comme tout le monde. C'est la première fois que j'y viens à vélo et cela change tout.  Bien qu'elle soit située à moins de 20 kilomètres du centre de Paris à vol d'oiseau et qu'elle soit peuplée de 85.000 habitants,  la ville prend des airs de provinciale. On traverse pour y accéder de petites villes voire des villages, on longe la forêt domaniale, on est en somme loin de Paris, bien qu'on en soit si proche, à la campagne bien qu'on soit en ville. 

La ville est belle. Il y a le château, bien sûr et ses dorures orgueilleuses. mais aussi les halles et la cathédrale, le passage des antiquaires.

La ville est riche et indéfectiblement de droite. Par choix et par héritage. Vous étonnera-t-il de savoir qu’on n'y a organisé aucune commémoration du 150ème anniversaire de la Commune. Comme si Versailles n’y avait rien à voir. Certaines villes ont pris conscience du rôle qu'elles ont pu jouer dans les pages sombres de l'Histoire et en préservent la mémoire - Nous l'avons notamment vu à Nantes et à Bordeaux, impliquées dans la Traite des esclaves -.

Rien de tel ici.

Seule la CGT a organisé une manifestation en hommage aux victimes de la répression sanglante de Thiers.

Le stade de France à  Saint-Denis, vu du canal. Étrange contraste.
La cathédrale Notre-Dame sans sa tour.

Jen ni estas survoje hejmen.

Ĉi-matene ni forlasis Cormeilles-en-Parisis, kie Dominique, kuzino de Véronique, bonvenigis nin dum kelkaj tagoj, tempo por bona paŭzo. Ni vizitis la Domon de Arkitekturo, kie estas ekspoziciitaj la originalaj statuoj de la apostoloj, kiuj estis deprenitaj de la spajro de la katedralo Notre-Dame de Paris por esti restaŭritaj tiel konservitaj kontraŭ la konsekvencoj de la fajro. Ni pasigis kelkajn horojn kun nia filo kaj promenis al Conflans-Sainte-Honorine kie ni volis viziti la muzeon pri riverŝipoj - sed ĝi estis fermita.

La veterprognozo por la tago ne estis promesplena sed, kiel okazis al ni plej ofte dum ĉi tiu vojaĝo, ni estos pasintaj inter la gutoj. Pluvis hieraŭ vespere kaj hodiaŭ matene antaŭ nia foriro kaj poste kelkajn minutojn post nia alveno. Pluvas ankoraŭ. Dume ni biciklos sub plejparte sunplenaj ĉieloj. !La pluvo ne ĝenas nin ĉi-vespere: ni luis ĉambron kaj ni estas sekaj. Ĝis la fino de nia vojaĝo, ni ne plu bezonos la tendon. Ni tranoktos en AirBnB, kun amikoj aŭ en tendumaj kabanoj. Do ni lasis la tendon kaj kelkajn aferoj en Cormeilles-en-Parisis. Dominique, kiu vizitos nin post kelkaj semajnoj, alportos al ni ĉion. Ĉi tio liberigas nin de kelkaj kilogtamoj.

Ni atendis malinteresan kaj okupatan itineron hodiaŭ; ni ankaŭ pensis, ke la transiro de Parizo povus esti malfacila. Nu ne. Ni atingis la ĉefurbon preterirante ĝin norde, tra Argenteuil kaj Saint Denis, sekvante la V33. Ni eniris Parizon per Porte de la Vilette por forlasi la urbon per Porte de Vanves. Ni tiam prenis la V40, laŭ Coulée Verte kaj la Voie verte de la Bièvre-Valo antaŭ ol trovi kelkajn kilometrojn post Massy biciklahn vojojn laŭ vojoj. En neniu tempo de la tago ni sentis nin nesekuraj, eĉ ne ĝuste en la centro de Parizo - kie ni eĉ ne aŭdis eĉ unu hupon. La trafiko estas flua, multe pli paca ol kiam ni venis tien antaŭ kelkaj jaroj, la biciklaj vojoj estas multaj kaj malmulte uzataj de aŭtomobilistoj por halti tie - malpli ĉiuokaze ol en Caen. Sed ĉi tie la polico gardas ĝin. Du trionoj de la strato Rivoli estas rezervitaj por biciklantoj, kiuj havas du lenojn, kiam aŭtomobilistoj devas kontentiĝi per unu.

Ni renkontas konatajn ejojn kaj monumentojn, precipe la katedralon, kiun ni neniam vidis sen ĝia spajro - mi persone trovas, ke ĝi ne konvenas al ŝi malbone, ŝi tiel ŝajnas pli modesta, benitaj estos la malriĉulojn en spirito ... ankaŭ tre grava polica aparato ĉirkaŭ la Palaco de Justeco, kiun ni devas preterpasi: nuntempe okazas la proceso kontraŭ la aŭtoroj de la atakoj de la 13a de novembro 2015, 130 mortintoj, 413 vunditoj inkluzive 99 grave.

Mi jam venis en Versajlo, aŭte per la aŭtovojo kiel ĉiuj aliaj. Estas la unua fojo, ke mi venas bicikle kaj tio ŝanĝas ĉion. Kvankam ĝi situas malpli ol 20 kilometrojn de la centro de Parizo dum la korvo flugas kaj estas loĝata de 85.000 loĝantoj, la urbo aspektasl provincie. Por aliri ĝin, ni transiras urbetojn aŭ eĉ vilaĝojn, ni promenas laŭ la nacia arbaro, ni resume estas malproksime de Parizo, kvankam ni estas tiel proksime al ĝi, en la kamparo kvankam ni estas en la urbo.

La urbo estas bela. Estas la kastelo, kompreneble, kaj ĝia fiera orumado. sed ankaŭ la haloj kaj la katedralo, la trairejo de la antikvaĵistoj. La urbo estas riĉa kaj firme dekstra. Laŭ elekto kaj heredo. Ĉu surprizos vin scii, ke neniu memorfesto pri la 150-jariĝo de la Komunumo estis organizita ? Ŝajnas, ke Versailles, tute ne rilatas al ĝi. Iuj urboj ekkonsciis pri la rolo, kiun ili eble ludis en la malhelaj paĝoj de la historio, kaj konservas ĝian memoron - ni vidis tion precipe en Nantes kaj Bordeaux, implikitaj en la Sklavkomerco -. Nenio tia ĉi tie. Nur CGT organizis manifestacion omaĝe al la viktimoj de la sanga subpremo en Thiers.

1 commentaire

ClaudineMichel

C'est une bonne idée de vous être allégés de votre tente ! c'est tjs un régal pour nous de circuler "légers" après l'installation du soir .

  • il y a 2 semaines
1 Voyage | 93 Étapes
8 Rue Rameau, Versailles, France
108e jour (14/09/2021)
Étape du voyage
Début du voyage : 30/05/2021
Liste des étapes

Partagez sur les réseaux sociaux